Aurea mediocratis

Odważnie wkroczyłem w świata kręte ścieżki

Nie bojąc się smug czarnego dymu jakim jest ból

Trzykroć odważnie, lecz nierozważnie

Zamknąłem powieści nurt

 

Bezodwaga mnie zgubiła lecz odwaga jej kuzynką

Bo rozwagi brakowało według zdań wysokich głów

Ja nie chciałem poddać się zasadom

Zasady to legalna śmierć

 

Nie cierpię z powodu mej suchej duszy

Nie przekwitłem by uschnąć na pustyni snów

Jestem krwistym renesansem

Mych dróg utartych odwagą

Reklamy

9 myśli na temat “Aurea mediocratis

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s